Prawo do dywidendy
Prawo do udziału w zyskach spółki jest jednym z głównych uprawnień akcjonariusza. Należy jednak odróżnić wypływające z akcji, jako prawa udziałowego, ogólne prawo do odpowiedniej części podzielonego zysku netto spółki od konkretnego roszczenia o wypłatą określonej kwoty - należnej akcjonariuszowi na skutek uchwały walnego zgromadzenia, zarządzającej wypłacenie ustalonej kwoty zysku na każdą opłaconą akcją w spółce.
Zasadą jest, że zysk rozdziela sią w stosunku do nominalnej wartości akcji; jeżeli akcje nie są całkowicie opłacone, rozdziela sią zysk w stosunku do dokonanych wpłat na akcje - zob. art. 355 § 1 KH.
Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego, ponieważ statut spółki może ustanowić inny sposób podziału czystego zysku (zob. art. 355 § 2 KH).
Co do dopuszczalnej wysokości dywidendy uprzywilejowanej - zob. art. 359 KH.
Uchwała walnego zgromadzenia o wypłacie dywidendy powinna określać również termin tej wypłaty; nie powinien on przekraczać trzech miesięcy od daty zatwierdzenia przez zgromadzenie kwoty zweryfikowanego zysku do podziału.
W razie niewypłacenia przez zarząd spółki należnej akcjonariuszom dywidendy w ustalonym przez walne zgromadzenie terminie, akcjonariusze mają prawo do ustawowych odsetek z tytułu opóźnienia wypłaty.
Nie jest możliwe zbycie prawa do dywidendy bez jednoczesnego przeniesienia akcji. Nie dotyczy to rozporządzenia wymagalnymi roszczeniami o wypłatę określonej kwoty przyznanej dywidendy.
Należy zwrócić uwagę, że umowy dotyczące przelewu wierzytelności dywidendowych mogą być niekiedy bezskuteczne wobec spółki - zob. art. 352 KH. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy akcjonariusz zaniedbał zawiadomienia spółki o nabyciu akcji, lub też jeżeli z innych powodów nie został wpisany do księgi akcyjnej.